Στις παρυφές του τίποτα
και στην καρδιά του όλου
μας πυρπολούν τα ανείπωτα
τα ειπωμένα διόλου.
Μας πυρπολούν τα ανείπωτα
στ’ ανύποπτα του χρόνου
στις παρυφές του τίποτα
και στη στενή του πόνου.
Είναι τ' απωθημένα μας
κάρβουνα αναμμένα
βαλτώνουν στον πυθμένα μας
απ' τη ζωή βγαλμένα.
Βαλτώνουν στον πυθμένα μας
απ’ το «εγώ» στιμμένα
είναι τ’ απωθημένα μας
τσακμάκια φλογισμένα.
Κι όπως η σπίθα βρέχεται
λέν’ δε θ’ αναπυρώσει
σφοδρό μπουρλότο επέρχεται
μόλις αναβιώσει.
Σφοδρό μπουρλότο επέρχεται
για να μας μαστουρώσει
τι κι αν η σπίθα βρέχεται
θα μας αναστατώσει.
20/08/2017