| Σήμερα με την αυγή γκρίζος ξύπνησε ο ουρανός, μα αν ήμασταν μαζί, θα έριχνε ομοιόμορφα το απαλό κι απέραντο γαλάζιο ριχτάρι του. Ο ήλιος τρεμοπαίζει πίσω απ'τα σύννεφα και κρύβεται, χάνεται στο τούλι της μουντής αυτής μέρας. Αλλά αν ήσουν κοντά μου, θα λιαζόταν η καρδιά και θα γαλήνευε η ματιά μας. Εκεί που δυο άνθρωποι τον έρωτα σκορπίζουν, ανθίζει μαγικά ολάκερη τη φύση. Δε φυσάει σήμερα στην ψυχή θαλασσινός αγέρας. Όμως αν ήσουν εδώ, θα με πλημμύριζε ως το τέλος της ζωής μου. Έλα να με δεις και δε θα υπάρξει πια νύχτα χωρίς χρυσόσκονη και δίχως τη μαγεία, νύχτα χωρίς αξία και ίχνη στα σεντόνια. Θα είναι όλα τα βράδια στολισμένα με ολόγιομα φεγγάρια που θα μας κρυφοκοιτάζουν και θα κοκκινίζουν, καθώς τα χρυσά αστέρια πιστά και με αγάπη θα προσκυνούμε.
10/08/2006
|
Τετάρτη 11 Απριλίου 2012
Ίχνη από χρυσόσκονη
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)