Μίασμα

 Δε σε βρήκαν πουθενά

στα σωθικά του πτηνού.

Ανάμεσα στ’ άλλα σκέλεθρα

διέκριναν μονάχα ένα σπίρτο.

Καθώς το πυροδότησαν,

πυροτέχνημα απ’ τη φλόγα

ξεπήδησε ερωτηματικό
όμοιο με δρεπάνι.

Έκτοτε νυχθημερόν
πλανιέται στ’ όνομά σου

μυρώνοντας τ΄ απάτητα
με θειάφι κι αμμωνία

επιζητώντας λύτρωση
στ’ ανώγεια του χάους.

Εκεί η αύρα σου δεν εξέλειψε ποτέ•

κι αναμένεται με το λυκόφως
πίσω να επιστρέψει

ως μολυσμένο μίασμα
γύρω απ΄ την αγχόνη

την ώρα που ξεπροβάλλει φύλακας
η μαύρη η σκιά.

"Και το θαμπό λυχνάρι

ρίχνει σκιά στο πάτωμα σαν πέφτει στο Κοράκι.

Και η ψυχή μου ανήμπορη δε θα μπορέσει πια

να βγει απ' τον αμφίβολο τον κύκλο της Σκιάς

που φαίνεται στο πάτωμα.

Ποτέ από δω και πια!"

Στη μνήμη του Edgar Allan Poe

07/10/2017